من اگر برای شکستن درختان هشت ساعت وقت در اختیار داشته باشم شش ساعت آن را صرف تیز کردن تبرمی کردم !!!!!!
---------------------------------------------------------------------------------------------
نام من عشق است
می شناسیدم؟
زخمی ام زخمی
می شناسیدم؟
باشما طی کرده ام راه درازی را
خسته ام خسته.
می شناسیدم؟
این زمان گرچه ابری پوشانیده است رویم
من همان خورشید تابانم.
می شناسیدم؟
اینچنین بیگانه از من رومگردانید.
در کف فرهاد تیشه من نهادم .من
من شکستم بیستون را.
من همان مهربان سالهای دورم
رفته ام از یادتان یا.
میشناسیدم؟
نام من عشق است .
میشناسیدم؟
هر کس به چیزی تبد یل می شود که به آن عشق می ورزد .
اگر سنگی را دوست داشته باشد ، سنگ می شود .
اگر هدفی داشته باشد . به آن هدف تبدیل می شود .
اگر به فردی عشق بورزد آن فرد می شود .
و اگر به خدا عشق بورزد خدایی می شو د .
اینک انتخاب با خود شما ست ...
---------------------------------------------------------------------------------------------
گر دونه شب آرام آرام پیش می آید و همه جا را در تاریکی وخاموشی می برد.
شب را دوست دارم.شب را می پرستم.شب سکوت است و آرامش.دنیا دنیای دیگری است.
همراه نسیم شب به آسمانها پرواز میکنم.هیچ کس خلوتم رابر هم نمی زند.نه حرفی نه حدیثی نه ترحمی ونه نگاهی.
با چشمان پر از حسرت آرزو بهمهتاب خیره می شو.او مرا می خواند می بیند می گوید:
حتما به تنهای من گریه می کنی .........
همیشه با تو
معنای زنده بودن من.
با تو بودن است.
نزدیک٬دور
سیر٬گرسنه
رها٬اسیر
دلتنگ٬شاد
آن لحظه که بی تو سر آید مرا مباد!
مفهوم مرگ من
در کنار تو
مفهوم زندگی است.
معنای عشق نیز
در سرنوشت من
باتو٬
همیشه باتو
برای تو٬
زیستن....
در باغ بی برگی زاده ام و در ثروت فقر غنی گشتم و در چشمه ایمان سیراب شدم و در هوای دوست داشتن دم زدن و در آرزوی آزادی سر برداشتم ودر بالای غرور قامت کشیدم
--------------------------------------------------------------------------------
ایا در این دنیا کسی هست بفهمد که در این لحظه چه می کنم ؟ چه حالی دارم !
چقدر زنده نبودن خوب است ! خوب ، خوب ، خوب !
همه دنیا به خواب رفته است ، چه شب خوبی است امشب!
و من تنها بیدارم ، نمی دانم چه کاری دارم .....
------------------------------------------------------------------------------
چو کس با زبان دلم اشنا نیست
چه بهتر که از شکوه خاموش باشم
چو یاری مرا نیست ، بهتر
که از یاد یاران فراموش باشم
ما اه کوتاهی هستیم ،بین دو نقته،تولد ومرگ.مابا تولدبه دنیا آمدیم وبعداز طی چندسال،خمیده و خاکستری ،لباس خسته تن را رها کرده وبامرگ می رویم.
بدون آن که بفهمیم ،در پس تصویر آینده زندگی،عشق بی نهایت و حقیقت بی کران وجود دارد وعلیرغم پندار عوام،بدانیم :
دنیا زندان نیست
دنیا مدرسه است
وما دانش آموزان خرد بی خردی هستیم . که هر روز،هر ماه و هر سال بعد از تحمل رنج خواندن و دانستن آزمایش می شویم.
وهر گز نپنداریم که ،دنیا کلافی سردر گم و مغشوش است!
اما به قول (مارک تواین)باید هوشیار باشیم که هر تجربه.
فقط حکمتی را که در آن نهفته است کسب می کنیم.
تا به کلاسهای روحانی بالاتری برویم.
ودرک کنیم که تقدیر یعنی ،مجموعه ای از حوادث برای نوعی یادگیری!
